Enquisa HostaleríaDigna

II Xornada de loita estatal contra as listas de espera na sanidade

CONCENTRACIÓNS XOVES 24 MAIO

  • OURENSE 12h30 | Hospital Nª Sª de Cristal - Ramón Puga Nogerol 54
  • COMPOSTELA 11h30 | Hospital Clínico Universitario - Travesa da Choupana s/n.

Máis de 600.000 persoas esperan unha intervención cirúrxica en todo o estado (unha de cada cinco, máis de seis meses), mentres que en 2008 eran 364.000 persoas, o que indica que nestes anos de recortes o número case se duplicou. Respecto da lista de espera diagnóstica, case 2 millóns de persoas están á espera da primeira consulta co especialista, cun tempo medio de espera de case 60 días.

Nestes últimos anos o “colo de botella” pasou do quirófano ao diagnóstico (primeira cita co especialista), atrasándose aínda máis a atención dos enfermos, ocorrendo que haxa persoas que falecen antes de ser diagnosticadas ou recibir tratamento.

 

Estas vergoñentas cifras, con todo, non son reais. O sistema utiliza diferentes estrataxemas para falsear os datos, xa sexa atrasando a inclusión na lista, bloqueando as axendas, expulsando aos que non aceptan ser intervidos en centros privados, presionando aos profesionais, etc.

Empuxou a sectores de poboación, que aínda dispoñen de certa capacidade económica, cara aos seguros privados. Así, a pesar da “crise económica”, pasouse de 5,3 millóns de persoas en 2006, a 7,5 millóns en 2017 cun seguro sanitario privado, é dicir, de 2,2 millóns de persoas máis (un incremento do 41,5% de incremento).

Con todo, é posible enfrontar o problema das listas de espera e reducilas en gran parte, mesmo reducindo o gasto sanitario. Pero iso esixe tomar unha serie de medidas de sentido común, utilizando ao 100% os recursos existentes no Sistema Nacional de Saúde (quirófanos, tecnoloxía, etc.), o que chocará con intereses particulares que están instaurados con moita forza dentro da Administración Sanitaria:

 PROPOÑEMOS:

  1. Creación dunha quenda de tarde nos hospitais, nas especialidades médicas que sexan necesarias, para manter funcionando a pleno rendemento todos os recursos ata as 21 horas. Isto permitiría contratar aos profesionais que actualmente obrigamos a emigrar (cando a súa formación nos custa ata 300.000 €), e tamén suprimir as horas extras realizadas polas tardes.
  2. Prohibición dos concertos con centros privados, innecesarios ao poñer a funcionar os centros públicos ao 100%, co consecuente aforro.
  3. Incompatibilidade absoluta para que o persoal do sector público traballe na privada. Ningunha empresa privada permite aos seus profesionais traballar na competencia.
  4. Establecemento de prazos para a atención similares en todo o estado, independentemente do lugar de residencia, para acabar coas vergoñentas diferenzas que se instauraron nestes trinta anos. Financiamento sanitario finalista, para acabar coas enormes diferenzas no gasto sanitario per cápita [1].
  5. Entrada en lista de espera automática tras a decisión clínica de derivación ao especialista, petición de proba diagnóstica ou intervención mediante a asignación e entrega dun código ao paciente que garanta o seguimento e control da cita.
  6. Democratización do sistema. Transparencia absoluta e acceso sinxelo a todos os datos de actividade, calidade, gasto e adxudicacións do SNS.

 

A nivel estatal, só existe unha norma [2] que “garante” un tempo máximo de acceso para cinco tipos de cirurxías: 180 días para cardíaca valvular, cardíaca coronaria, cataratas, próteses de cadeira e prótese de xeonllo. Tras máis de 30 anos de Lei Xeral de Sanidade, os políticos non tiveron tempo para garantir por Lei prazos para o resto de intervencións cirúrxicas, consultas externas ou probas diagnósticas. Cada Comunidade Autónoma lexislou, ou non, normas para os seus territorios, o que deu como resultado enormes diferenzas nas teóricas garantías de acceso á asistencia sanitaria. Mesmo naquelas autonomías que dispoñen de mellores garantías, hai unha trampa moi habitual que é dar as primeiras citas bastante rápido pero daquela as consultas sucesivas ou as probas diagnósticas atrásanse moitos meses como no resto do estado.

Contra as vergoñentas diferenzas existentes en función do lugar de residencia, propoñemos a extensión a todo o estado das garantías existentes nos territorios con normativa máis avanzada [3]:

— Consultas preferentes garantidas nun prazo máximo de 10 días.

— Resto de consultas de atención especializada, prazo máximo de 30 días.

— Probas diagnósticas relacionadas con procesos de oncoloxía e cardioloxía, 30 días.

— Outras probas diagnósticas programadas non urxentes, 45 días.

— Cirurxía oncolóxica prazo máximo de 30 días.

— Cirurxía cardíaca prazo máximo de 60 días.

— Resto de cirurxías 120 días.

 

NOTAS

[1] De ata o 30 % menos en 2018: País Vasco 1.695 euros por habitante, Andalucía 1.158 euros, é dicir, unha diferenza de 537 euros por habitante.

[2] Real Decreto 1039/2011, do 15 de xullo, polo que se establecen os criterios marco para garantir un tempo máximo de acceso ás prestacións sanitarias do Sistema Nacional de Saúde.

[3] País Vasco e Navarra.

 

CONCENTRACIÓNS XOVES 24 MAIO

OURENSE 12h30 | Hospital Nª Sª de Cristal - Ramón Puga Nogerol 54
COMPOSTELA 11h30 | Hospital Clínico Universitario - Travesa da Choupana s/n.